Bin yıl önce St. Romuald tarafından kurulan Camaldoli, Benediktin rahiplerinden oluşan bir topluluktur. Ormanın huzuruna dalmış iki evi, kutsal Hermitage ve Manastır, manastır deneyiminin iki temel boyutunu, yalnızlığı ve cemaati temsil eder. Manastır topluluğu, Tanrı'yı arayarak, dua ederek ve çalışarak yaşar ve özellikle misafirperverlik yoluyla zamanımızın erkek ve kadınlarıyla paylaşmaya açıktır. Foresteria, manevi ve kültürel derinleşme, diyalog ve karşılaşma için herkese açık bir alan sunuyor. Manastır (veya Cenobio), keşişlerin yalnızlık içinde yaşarken aynı zamanda kardeşçe yaşam ve cemaat yaşadıkları yerdir. Varoluşun bu boyutu sadece Cemaat üyeleri arasında yaşanmaz, aynı zamanda misafirlerin karşılanmasında da ifade edilir: Manastırın ve Misafirhanenin mekanlarında. Aslında, kökeninden bu yana, Camaldoli Manastırı misafirleri ve hacıları ağırlamaya açık bir yer olmuştur. Geçen yüzyılda, özellikle İkinci Vatikan Konsili'nden itibaren, konukların kabul edildiği alan (Foresteria) yenilendi ve zaman içinde Manastır'da yaşayan Cemaat keşişlerinin ana taahhütlerinden birini oluşturan kültürel ve manevi oluşum önerileri ortaya çıktı. Foresteria'daki resepsiyonun temel bir özelliği, diyaloğun dini, manevi ve kültürel düzeyde teşvik edilmesidir. Yıl boyunca, özellikle yaz aylarında, topluluk İncil, ayin ve teolojik oluşum, ekümenik ve dinler arası diyalog, maneviyat (manevi egzersizler ve inzivalar) ve çağdaş kültürle yüzleşme girişimleri (haftalar veya hafta sonları) sunar. Bazı öneriler özellikle gençlere yöneliktir. Konferanslara ve maneviyat önerilerine katılımın yanı sıra, yerlerin müsaitliğine bağlı olarak ücretsiz misafirperverliğe erişmek de mümkündür: geri çekilme anları (kişisel veya grup) ve dinlenme için, Topluluğun ayinsel duasını paylaşmak.