Na początku był dziadkiem Amedeo. Urodziła się 14 sierpnia 1892 roku w Nimis jako Giovanni Battista i Angela Comelli. Tam, gdzie urodził się ramandolo, wznosili toasty z najlepszym Verduzzo, praktycznie przenosząc - jak kiedyś - chłopski smak i sztukę winnicy i wina. Od ojca do syna, zarówno wtedy, jak i teraz. Potem przyszła wojna, nędza, emigracja. Udine, 25 stycznia 1927 roku... i wyjechać, aby znaleźć w Australii to, czego "Mała Ojczyzna Friuli" nie mogła mu dać. Ale bilet, na szczęście dla niego, nie był jednokierunkowy. Ciężko pracował i zaoszczędził wystarczająco dużo, aby powrócić na swoje ziemie, jako protagonista. Chłop Cormòns powitał go dobrze - był to rok 1930 - i Amedeo zasadził pierwsze winorośle Tocai u podnóża góry Quarin, gdzie "Collio" łączy się z najlepszym z "Isonzo". Potem przyszedł Giulio... Kiedy - w 1964 roku - powstało Konsorcjum Ochrony Win Collio, Rodzina Manzocco, z ponad stu hektolitrami dobrego wina D.O.C., była już jedną z najciekawszych rzeczywistości tego terytorium. Wraz z idealnym przekazaniem - od dziadków do mojego ojca Giulio i matki Liliany - rozpoczęła się nowa ważna era Manzocco. I wreszcie... Rozpoczęło się pierwsze butelkowanie, wielkie zadowolenie, klienci (w tym wielu obcokrajowców) stali się przyjaciółmi; rodzina rozrosła się i, dobrze harmonizując okresy pracy z okresami miłości, została ukończona z moim bratem Roberto (bardziej odpowiednim do studiów) i ze mną, Dario, którzy kochają ziemię i patrzą w przyszłość z entuzjazmem, szanując silne tradycje przekazane mi z czasem. I "Friuli Austriaco": To właśnie w Cormòns 12 sierpnia 1866 roku podpisano włosko-austriackie zawieszenie broni, które doprowadziłoby granicę Cesarstwa do strumienia Judrio; kilka metrów od naszej firmy. Różne języki, zwyczaje i zwyczaje - szanowane przez ówczesne rządy - ale także dostępność dużych rynków austriackich, pozwoliły ludności na względny dobrobyt. Z Cormòns były przeznaczone na dwory i do gastronomii dużych miast wszystkie pierwsze owoce (śliwki, wiśnie, brzoskwinie, winogrona, ale przede wszystkim wspaniałe wina Tocai, Ribolla gialla, Malvasia itp.). Tak było aż do I wojny światowej. Po wyrzeczeniu się, w latach 60., dębu słowiańskiego, również w celu stopniowego przekształcania winnic w białe odmiany winorośli, uprzywilejowano zeszklony zbiornik cementu; później dołączyło do tego kilka słoików ze stali nierdzewnej w celu bardziej prawidłowego zarządzania fazą winifikacji - fermentacji w kontrolowanej temperaturze - i przechowywania. Biorąc pod uwagę dobre wyniki uzyskane - w szczególności z Friulian Verduzzo i Merlot - z leżakowaniem w dębowych beczkach francuskich, doświadczenie to pogłębia się również w odniesieniu do różnych odmian lub mieszanek, zarówno z białych, jak i czerwonych winogron. Zapraszamy również do odwiedzenia strony Agriturismo Al Benandant.